Archief

Archief voor maart 2010

PC on TV? Boxee!

boxee

Al jaren heb ik mijn PC/Mac in de woonkamer staan en verbonden met mijn tv en receiver. Handig om mp3’s via de stereo te luisteren en foto’s en video via de tv te kijken. Met Windows was het altijd een beetje behelpen als het ging om het ging om het vinden van een programma dat een goede interface biedt om makkelijk via je tv door de mediabestanden op je PC te browsen, de zogenaamde Mediacenter software. Apple maakt het standaard al een stuk eenvoudiger met FrontRow, helemaal in combinatie met de bij de iMac geleverde afstandbediening. Ik heb daarnaast ooit de alfa versie van Boxee geinstalleerd, maar er nooit serieus gebruik van gemaakt. Totdat het programma kort geleden werd geupdate tot een beta-versie en MKV-bestanden ineens met het Boxee-icoontje werden weergegeven. Sneaky natuurlijk, maar het werkte wel: ik ging Boxee direct uitproberen. Boxee blijkt over een prachtige interface te beschikken en al mijn mediabestanden (inclusief die van de externe harde schijf) zijn geindexeerd en via Boxee te bekijken en te beluisteren.

Boxee startscherm

Boxee startscherm

Op het startscherm vind je bovenin de verschillende typen mediabestanden die op je PC of Mac staan en ook de zogenaamde Apps. Dit zijn in feite videokanalen, bijvoorbeeld MTV of Youtube. Elk af te spelen (of afgespeeld) mediabestand kan gedeeld worden via sociale media als Twitter of kan aan een wachtrij (Queue) worden toegevoegd om later te bekijken. Die Queue vind je rechts onderin het scherm. Voor een uitleg van de mogelijkheden van Boxee, check deze tutorial:

Boxee als stand alone mediacenter
Naast de mogelijkheid om Boxee op je PC en Mac te installeren en deze met je TV te verbinden, is het ook mogelijk om Boxee als zelfstandig Mediacenter te gebruiken:
- door een (oude) PC, of beter nog: Mac Mini, alleen voor Boxee te gebruiken;
- door Boxee op een Apple TV  te installeren;
- door een Boxee Box aan te schaffen (binnenkort verkrijgbaar in de VS).

dlink_boxee_box

Nog een paar handigheidjes
Voor iPhone bezitters is de Boxee app aan te bevelen. Daarmee tover je je iPhone om in een afstandsbediening voor Boxee, zoals in dit filmpje wordt gedemonstreerd.

Verder is de Add to boxee bookmarklet erg handig. Daarmee voeg je video’s van een website via één druk op de knop toe aan je wachtrij (Queue) van Boxee om thuis op je gemak te bekijken.

Blijft er nog wat te wensen over? Jazeker. Veel content die in de VS wordt aangeboden wordt afgeschermd voor buitenlandse gebruikers. Er zijn trucjes om dit, net als bij Hulu, te omzeilen, maar meestal worden deze gaten vrij snel gedicht. Verder zou het prachtig zijn om Uitzending Gemist op Boxee te bekijken. Er bestaat  een plugin voor XBMC (het open source mediacenter platform waarop Boxee gebaseerd is) waarmee het mogelijk moet zijn om Uitzending Gemist aan te praat te krijgen, maar mij is dat (nog) niet gelukt. De plugin is hier te vinden.

Heb je nog interessante tips of aanvullingen? Laat het me weten!

How-to: Google Mijn Kaarten synchroniseren met iPhone


New York weergeven op een grotere kaart

Een groot deel van de voorpret van het op reis gaan is het van te voren uitzoeken van de bezienswaardigheden die je wilt bezoeken. Dit jaar ga ik bijvoorbeeld naar New York en ik heb de highlights vastgelegd in Mijn Kaarten van Google Maps. Maar als ik die locaties wil bekijken op mijn iPhone dan blijkt de app Kaarten (powered by Google) niet de mogelijkheid te hebben om te synchroniseren met Mijn Kaarten*. Gemiste kans natuurlijk (voor zowel Google als Apple). Maar in de wetenschap dat de gemiste kans voor de een, de uitdaging is voor de ander ben ik op zoek gegaan naar een alternatief en mijn zoektocht heeft het volgende opgeleverd:

1. De My Maps app (betaald, 1,59 euro,***)
Barst van de mogelijkheden maar daardoor ook moeilijk te doorgronden. Door te schudden met je iPhone krijg je een menuregel, waarvan de rechter menu-optie de mogelijkheid geeft om Mijn Kaarten te importeren. Door een kaart aan te vinken worden de daarin opgeslagen locaties weergegeven op een kaart van Google en is het zelfs mogelijk de zelf  aan een locatie toegevoegde ‘rich text’ (dus incl. hyperlinks en afbeeldingen) te bekijken. Ook is het mogelijk een route te maken waarin de verschillende locaties zijn opgenomen en deze route te laten weergeven in de Kaarten app van je iPhone. Ik heb deze app gewaardeerd met drie sterren vanwege het beperkte gebruiksgemak.

2. De MyGmaps app (betaald, 0,79 euro, **)
Een stuk eenvoudiger dan My Maps. Na het invullen dan accountnaam en wachtwoord van Gmail, worden Mijn Kaarten van Google Maps binnengehaald en kun je elke kaart bekijken. Het is niet mogelijk om een route aan te maken. Heeft door de beperkte mogelijkheden twee sterren gekregen.

3. mymapsmobile.com (gratis, ****)
Surf met Safari op je iPhone naar dit webadres en vul je accountgegevens van Google in. Belangrijk is om de pagina volledig te laten laden, voordat je op een kaart klikt om een lijst met locaties te openen (anders wordt de lijst niet goed weergegeven). Door vervolgens op één van de locaties te klikken, wordt de app Kaarten geopend en de locatie weergegeven. Op de kaart staan dan ook alle andere locaties van die betreffende Kaart. In plaats van een locatie te kiezen in de lijst, kun je ook een route uitstippelen met de optie Get Directions. De route wordt dan geopend in de app Kaarten. Al met al een vrij volledige toepassing die niet onderdoet voor de betaalde apps**. Door een snelkoppeling te maken (via de + onderaan safari kiezen voor de optie ‘Zet in beginscherm’) is de site zelfs bijna niet van een app te onderscheiden. Vanwege de prijs/prestatie-verhouding gewaardeerd met vier sterren.

Wat ik nog mis: de mogelijkheid om Mijn Kaarten ook offline*** te raadplegen. In New York zijn ongetwijfeld veel (gratis) hotspots, maar natuurlijk niet op het moment dat je een locatie aan het zoeken bent. De app die deze functionaliteit combineert met de mogelijkheid van Mymapsmobile kan wat mij betreft 5 sterren krijgen (en vooruit: daar wil ik ook best voor betalen).

* Overigens heeft de Google Earth app op de iPhone in tegenstelling tot de Kaarten app wel de mogelijkheid om Mijn Kaarten te importeren. Behalve dat je dan de locaties via Google Earth kan bekijken, zie ik er eigenlijk verder niet de meerwaarde van.

** Er is nog een gratis mogelijkheid om Mijn Kaarten te bekijken op je iPhone die ik verder niet heb uitgeprobeerd omdat het mij te omslachtig leek. Voor de liefhebber: http://adlr.info/mymaps-iphone.html

*** Voor het offline raadplegen van kaarten gebruik ik de app Offmaps (1,59 euro) dat de mogelijkheid biedt om kaarten vooraf (als je online bent) in een cache te plaatsen. Ook is het mogelijk om City Guides te downloaden (er kunnen drie guides gratis gedownload worden, daarna moet er betaald worden).

Pew over betaalmuren en online advertenties

Het toch al uitgebreide State of the News Media – het jaarlijkse rapport over de staat van de Amerikaanse journalistiek* – is dit jaar uitgebreid met een sectie over economisch gedrag (economic attitudes). In januari 2010 is een telefonische survey uitgevoerd om te onderzoeken of gebruikers bereid zijn te betalen voor online nieuws en hoe ze staan tegenover online advertenties.

Volgens de onderzoekers zijn de resultaten niet bemoedigend: slechts één op de vijf nieuwsgebruikers zegt bereid te zijn te betalen voor online nieuws. En dat zijn dan ook nog de doorgewinterde online nieuwsgebruikers.  Ook blijkt slechts 35% van de online nieuwsgebruikers een favoriete nieuwssite te hebben. Als deze twee gegevens gecombineerd worden dan blijkt dat slechts 7% van de bezoekers die een favoriete nieuwssite heeft bereid te zijn om voor online nieuws te betalen.

Van degenen die aangeven bereid zijn te betalen, geeft ruim de helft de voorkeur aan een abonnementsmodel boven het afrekenen per artikel, zoals blijkt uit onderstaande grafiek.

Gegeven deze voorkeur gecombineerd met de beperkte merkentrouw (en het succes van nieuwsaggregatiesites**), is het voor uitgevers een uitdaging om een model te vinden, waarbij gebruikers niet met een veelheid van abonnementssystemen geconfronteerd worden. Het onlangs door Nederlandse regionale kranten aangekondigde strippenkaartmodel, hoewel in principe gebaseerd op het afrekenen per artikel, lijkt hieraan tegemoet te komen. De vraag zal alleen blijven of er voldoende gebruikers bereid zullen zijn om voor het nieuws van de participerende uitgevers – de Media Groep Limburg (MGL) en de Noordelijke Dagblad Combinatie (NDC) – te betalen***.

Uit het onderzoek van Pew blijkt verder dat 8 op de 10 lezers aangeeft niet of nauwelijks aandacht schenken aan online advertenties. De bereidheid om te klikken op online advertenties is als volgt:

Dit gecombineerd met het feit dat de inkomsten uit advertenties in 2009 voor het eerst niet gegroeid zijn, maakt het voorlopig niet waarschijnlijk dat er online voldoende inkomsten gegenereerd kunnen worden om online journalistiek te financieren.

Kortom, de vooruitzichten zijn vooralsnog niet gunstig: gebruikers willen niet betalen voor nieuws en willen ook niks van online advertenties weten. De oplossing is niet eenvoudig: of de gebruikers moeten hun gedrag aanpassen of uitgevers moeten andere wegen inslaan om die gebruiker te verleiden. Ik denk dat het laatste het meest voor de hand ligt.

* Uitgevoerd door het Project For Excellence In Journalism en het Pew Internet & Amercan Life Project
** Voor een nieuwe speler op deze markt, check de beta van inhetnieuws.nl
*** Als andere sites met een vergelijkbaar aanbod wel gratis blijven, dan zullen de bezoekcijfers van die sites toenemen ten koste van de betaalde sites, althans volgens Alan Rusbridger van The Guardian in dit artikel op de BBC-site.

Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes